تو گفتی رفتنت را هرگز نمی بخشم،گفتی اگر بروی تمام خاطره هایمان را می دزدم و می برم.اما چرا برای تو اینهمه مهم است؟؟؟میدانم .یکبار گفتی اگر ........ نباشد تو نصف میشوی اما....مگر فرقی هم میکند خوب من؟گیرم که من نصف شوم،گیرم من محو شوم....من....مگر این من لعنتی من مهم است؟دارم فکر می کنم به تمام کسانی که در این مدت نادانسته و دانسته مرا سرودند.چرا وقتی میسرایندم میگریم؟وقتی که حتی خدا هم نباشد میگویم دلیل اشک هایم را... اما.................................................................................................................................. گاه که از باران می گویی من می خندم چون لطافت عطر آن را نمی فهمم.اما دلیل اشکهایم را به تو نخواهم گفت.او خود دانسته ها را می داند.مگرنه؟ راستی چرا خدا خوبان را بد عاشق می کند؟ می مانم،تنها به شرطی که تو تمام خاطره ها را برداری و بروی. می دانستم ومی دانستی که روزی دچار سنگدلی من می شوی. من در پایان یک رویا به سر می برم و او با جسارتش این رویا را آغاز کرد و این رویا تو را با خود برد.مرا اما...... تو اگر می دانستی که چه دردی دارد،که چه رنجی دارد زخم از دست عزیزان خوردن،از من خسته نمی پرسیدی که ای دوست چرا تنهایی..........................///////// و من می دانستم که روزی می شوم آن عزیز. تو را به خاط تمام دردهایت ،تو را به خاطر خدا از این رویای پر ابهام زیبای آغازینم برو.... به ........ می گویم که ""او""گفت نرو.پس برو.....و اما هیچ کسی مرا به سایرین مدیون نکرد....

نوشته شده در 87/02/06ساعت 15:1 توسط مینایی از جنس مینا |